اكل : رزق . ( فرهنگ نفيسى ) اللتيا و الّتى : پس از چنان و چنين . ( لغت نامه ) التماع : درخشيدن برق . ( لغت نامه ) الكا : ( مغولى ) پرگنه و زمين و ملك و ناحيه . ( لغت نامه ) النگ : سبزه‌زار ، مرتع . ( فرهنگ معين ) الوس : ( تركى - مغولى ) اولوس ، طايفه ، قبيله ، جماعت . ( لغت نامه ) امطار : جمع مطر ، باران . باران باريدن ، عرق آوردن پيشانى كسى . ( آنندراج ) انام : خلق . ( فرهنگ نفيسى ) انامل : سرانگشتان ، انگشتان . ( فرهنگ معين ) انتما : به كسى نسبت يافتن ، افزون شدن و باليدگى . ( آنندراج ) انجاح : روا كردن ، روا شدن حاجت و فيروز شدن . ( آنندراج ) انخرات انخراط : در ميان جماعتى در رفتن ، در ميان چيزى درآمدن . ( آنندراج ) انصرام : بريدن و منقطع گرديدن . ( فرهنگ نفيسى ) انكسار : شكسته شدن ، ورشكستگى . ( آنندراج ) اوتاد : جمع وتد ، ميخ‌ها . ( منتهى الارب ) اوثان : جمع وثن ، بت‌ها . ( منتهى الارب ) اويماقات : جمع اويماق : قوم و قبيله . ( غياث اللغات ) ايالت : فرمانروايى ، حكومت . ( فرهنگ معين ) اياوين : جمع ايوان ، ايوان‌ها . ( فرهنگ نفيسى ) ايغر : اسب . ( آنندراج ) ايلغار : هجوم بردن ، يورش ، شبيخون زدن . ( لغت نامه ) باذل : بخشنده . ( آنندراج ) بالوعه : چاهى كه در آن آب باران و آبهاى فاسد ريخته شود ، آبريز . ( فرهنگ معين ) براعت : تمام شدن در فضل و درگذشتن از اصحاب در دانش و مانند آن . ( منتهى الارب )